สะสางบ้านครั้งใหญ่

โว้ การเก็บบ้านครั้งใหญ่นี่มันช่างเหนื่อยจริงๆ แต่ก็ได้เจอของหลายๆอย่างที่ลืมไปแล้วเยอะเลย

เป็นของเมื่อตอนเด็กทั้งนั้น เจอแล้วก็โอ๊ะ จริงสิ เราเคยมีไอ้นี่ด้วยนิ

เมื่อวานไปแอบจิ๊กไม้กลิ้งๆทาสีบ้านของช่างมาเล่น จริงๆไม่ใช่เราหรอก แต่เป็นพี่กับพ่อเสียมากกว่า สองคนนี้เถียงกันไปมา แย่งกันเล่น 555 (ช่างกลับไปแล้ว ช่างเลยไม่รู้) เริ่มด้วยการยื้อแย่งพ่อเป็นฝ่ายชนะ แล้วพี่ก็บอกว่า "มันเป็นความฝันของหนู" (เอ่อม ความฝัน=ช่างทาสี สร้างสรรค์เป็นเลิศเลยพี่เรา)

พอพี่เริ่มละเลง มันก็เริ่มเป็นอะไรที่ไม่ถูกใจพ่อ พ่อเราก็เลยยื้อแย่งไม้กลิ้งแล้วก็ชนะอีกรอบ จบลงด้วยการที่สีหกเลอะเต็มพื้น แล้วพ่อก็ส่งไม้ให้พี่พร้อมพูดว่า "ใครชวนฉันมาเล่นอะไรเนี้ย" (หน้าตาเรากับพี่ =>> =*= )

ส่วนเรื่องของวันนี้ก็ไม่มีอะไรมาก แค่เก็บบ้านกันต่อ แม่ก็บอกเราว่า "หิวข้าว ช่างมาทำกับข้าวไม่ได้ ไปสั่งข้าวที่ร้านพัชรีมาสิ" เรากับพ่อก็นั่งงง (พัชรี = ร้านทำผมที่แม่เราเข้าประจำ) เรื่องนี้ก็ยังไม่จบ พอเราสั่งข้าวมาแล้ว เราสั่งผัดซีอิ้วสองถุงเส้นใหญ่ อันหนึ่งใส่ไข่ อันหนึ่งไม่ใส่ไข่ ผัดซีอิ้วเส้นหมี่ใส่ไข่ แล้วก็ราดหน้าเส้นใหญ่ ด้วยความที่เขาไม่มีการจด และเป็นที่รู้กัน จำผิดเรียบร้อย ผัดซีอิ้วเส้นหมี่กลายร่างเป็นราดหน้าเส้นเล็ก สองคำนี้ไม่ได้น้อยกันเลย แต่ก็เอาเถอะ พอกินเข้าไป พี่เราก็พูดขึ้นมาอีกว่า "พัชรีทำเค็มเกินไป สงสัยมัวแต่เม้าส์กับโต๊ะข้างหน้าแน่ๆเลย" หน้าของเรากับพ่อ =>>> =*= (พัชรี = ช่างร้านทำผม)

ส่วนแม่เราน่ะเหรอ นั่งหัวเราะอย่างเดียว เราว่าถ้าพัชรีเปลี่ยนไปทำร้านอาหารตามสั่งก็คงจะรุ่งดีเหมือนกันนะ ทั้งแม่ทั้งพี่เรา ก็สั่งข้าวกับพัชรีทั้งคู่เลย