daisy's diary: สิงหาคม 2010

วันเสาร์, สิงหาคม 21, 2553

อยากมีชีวิตโดยที่ไม่ต้องกังวลถึงคนเบื้องหลัง

การมีชีวิตอยู่เพื่อใครสักคน มันเป็นสิ่งที่น่าลำบากใจ
อยากลองเลือกทางเดินของตัวเองดูบ้างสักหน
สิ่งที่เราทำ ทำตามความฝันของใครต่อใครแต่แท้จริงนั้น
เราก็ได้ค้นพบว่ามันไม่ใช่ความฝันของเราเลย
เราเหนื่อยกับชีวิตแบบนี้เหลือเกิน อยากทำฝันของเราเอง
อยากมีชีวิตที่ไม่ต้องคิดถึงคนอื่นว่า
เขาจะเป็นยังไง หรือ เขาจะรู้สึกอย่างไร
ของขวัญวันเกิดปีนี้ เราอยากได้สิ่งนี้ที่สุด

วันอาทิตย์, สิงหาคม 15, 2553

สะสางบ้านครั้งใหญ่

โว้ การเก็บบ้านครั้งใหญ่นี่มันช่างเหนื่อยจริงๆ แต่ก็ได้เจอของหลายๆอย่างที่ลืมไปแล้วเยอะเลย

เป็นของเมื่อตอนเด็กทั้งนั้น เจอแล้วก็โอ๊ะ จริงสิ เราเคยมีไอ้นี่ด้วยนิ

เมื่อวานไปแอบจิ๊กไม้กลิ้งๆทาสีบ้านของช่างมาเล่น จริงๆไม่ใช่เราหรอก แต่เป็นพี่กับพ่อเสียมากกว่า สองคนนี้เถียงกันไปมา แย่งกันเล่น 555 (ช่างกลับไปแล้ว ช่างเลยไม่รู้) เริ่มด้วยการยื้อแย่งพ่อเป็นฝ่ายชนะ แล้วพี่ก็บอกว่า "มันเป็นความฝันของหนู" (เอ่อม ความฝัน=ช่างทาสี สร้างสรรค์เป็นเลิศเลยพี่เรา)

พอพี่เริ่มละเลง มันก็เริ่มเป็นอะไรที่ไม่ถูกใจพ่อ พ่อเราก็เลยยื้อแย่งไม้กลิ้งแล้วก็ชนะอีกรอบ จบลงด้วยการที่สีหกเลอะเต็มพื้น แล้วพ่อก็ส่งไม้ให้พี่พร้อมพูดว่า "ใครชวนฉันมาเล่นอะไรเนี้ย" (หน้าตาเรากับพี่ =>> =*= )

ส่วนเรื่องของวันนี้ก็ไม่มีอะไรมาก แค่เก็บบ้านกันต่อ แม่ก็บอกเราว่า "หิวข้าว ช่างมาทำกับข้าวไม่ได้ ไปสั่งข้าวที่ร้านพัชรีมาสิ" เรากับพ่อก็นั่งงง (พัชรี = ร้านทำผมที่แม่เราเข้าประจำ) เรื่องนี้ก็ยังไม่จบ พอเราสั่งข้าวมาแล้ว เราสั่งผัดซีอิ้วสองถุงเส้นใหญ่ อันหนึ่งใส่ไข่ อันหนึ่งไม่ใส่ไข่ ผัดซีอิ้วเส้นหมี่ใส่ไข่ แล้วก็ราดหน้าเส้นใหญ่ ด้วยความที่เขาไม่มีการจด และเป็นที่รู้กัน จำผิดเรียบร้อย ผัดซีอิ้วเส้นหมี่กลายร่างเป็นราดหน้าเส้นเล็ก สองคำนี้ไม่ได้น้อยกันเลย แต่ก็เอาเถอะ พอกินเข้าไป พี่เราก็พูดขึ้นมาอีกว่า "พัชรีทำเค็มเกินไป สงสัยมัวแต่เม้าส์กับโต๊ะข้างหน้าแน่ๆเลย" หน้าของเรากับพ่อ =>>> =*= (พัชรี = ช่างร้านทำผม)

ส่วนแม่เราน่ะเหรอ นั่งหัวเราะอย่างเดียว เราว่าถ้าพัชรีเปลี่ยนไปทำร้านอาหารตามสั่งก็คงจะรุ่งดีเหมือนกันนะ ทั้งแม่ทั้งพี่เรา ก็สั่งข้าวกับพัชรีทั้งคู่เลย

วันศุกร์, สิงหาคม 13, 2553

D Day

โอ๊ะ โอ.... วันนี้ได้ตัดสินใจทำบางอย่างลงไป

ทำลงไปแล้วก็รู้สึกว่าโล่งอกและสบายใจขึ้นไปมาก

เรื่องของความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้หรอกนะ

ได้ลองพยายามที่จะให้โอกาสแล้วหลายครั้งหลายหน

แต่ก็ไม่มีทางมองเป็นอย่างอื่นได้เลย

วันนี้ก็หาเหตุผลมาหักล้างกันมากมาย แต่ก็นะ

"ถ้าอยากได้ใครสักคนเป็นแฟน เราก็ชอบที่เขาเป็นเขา

ไม่ได้ชอบที่เขามาเปลี่ยนแปลงตัวเองเพราะเรา"

ก็เลยขอจบแค่ตรงนี้ แล้วเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมดีกว่า

ยังดีกว่าถลำลึกมากกว่านี้

จะมาบอกว่าเปลี่ยนแปลงอะไรเพื่อเรามันไม่ได้หรอกนะ

เพราะว่าเดี๋ยวนิสัยเดิมๆก็กลับมาอีก

พอเถอะ ต่างคนต่างแยกย้ายกันด้วยดีดีกว่า

วันพฤหัสบดี, สิงหาคม 12, 2553

mother's day

วันนี้เป็นวันแม่ เอาดอกมะลิให้แม่กันแล้วรึยัง? ^^

วันนี้เป็นวันหนึ่งที่เหมือนวันครอบครัวเลย

เป็นวันที่ครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้า

ถึงจะไม่ได้ออกไปไหน เพราะสุขภาพไม่ค่อยดีกัน

แต่ก็ได้อยู่ด้วยกัน ใช้เวลาด้วยกัน มันเยี่ยมไปเลยจริงๆ

วันจันทร์, สิงหาคม 09, 2553

ชุดไหมพรมถักสุดเท่ห์

โอ๊ะโอ... คราวนี้มากับชุดเก่าที่เอามารีเมคใหม่

ตอนนั้นเอาเสื้อตัวนี้มาทำ แอบเน่ามาก

ก็แหม เป็นการทำเสื้อครั้งแรกๆเลยนี่นา ตอนนี้พอจะจับได้ล่ะ อิอิ

AM_Outfit02

by Daisy

Mesh : ...

credit :

Ephemera , Janita ,Elissu , tifa etc.

Download

Status : coming soon

Model : Vesper

วันเสาร์, สิงหาคม 07, 2553

งานเข้า

ลางสังหรณ์แปลกมักได้ผลเสมอเลย

ไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เสียใจเลยนะ

แต่ก็ไม่ได้ให้ความหวัง....

พยายามประนีประนอมที่สุดแล้ว

แต่ก็มาได้แค่นี้ล่ะ... คิดว่าบอกไปตรงๆคงจะแฟร์กันทั้งสองฝ่าย

เอาเหอะ จบแค่นี้ยังดีกว่าให้ยืดเยื้อ....

เพราะคนที่เจ็บมันฝั่งนู้น เราแค่สงสาร แต่มันไม่ใช่ความรัก

เป็นเพื่อนกันมาสี่ปี มันยากนะที่จะมองเป็นอย่างอื่น

บวกกับปัจจัยอื่นๆอีกหลายๆอย่างด้วย

ปวดหัวจิ๊ดๆแหะ.... ไม่ได้ปวดหัวเรื่องนี้หรอกนะ แต่เหมือนจะไม่สบาย

เพราะเรื่องนี้ไตร่ตรองมาหลายวันแล้วเหมือนกัน

คิดว่าคงจะได้เวลาไปนอนได้แล้วล่ะ เจอกันใหม่ตอนหน้าจ้า

วันพฤหัสบดี, สิงหาคม 05, 2553

ง่วงเมิ๊กกกกก

ขณะนี้เวลาหกนาฬิกาสิบนาที

สเตตัส : ยังไม่ได้นอน

สภาพ : ง่วงมาก

สิ่งที่คิดภายในใจ : เฉาก๊วยและที่นอน

ปล. งานก็ยังไม่เสร็จซักกะที ยากจัง

วันพุธ, สิงหาคม 04, 2553

รองเท้าของคนข้างหลัง

วันนี้เข้าเรียนสายอีกแล้ว (ได้ข่าวว่าสายทุกคาบ 55)

เข้าไปก็เข้าไปเม้าส์ สงสัยจบมาคงเป็นวิศวกรสายเม้าส์ชัวร์ หมอพอยฟันธง

ท้ายคาบ ก็จบลงด้วยการเช็คชื่อ ที่เสียใจที่สุดคือ...

อาจารย์แกถามถึงการบ้านครั้งที่ สาม และ สี่

คือ คือ คือ

ทำแล้วนะ แต่ยังไม่ได้ส่ง T^T (หนูทำไม่เสร็จด้วยค่ะ มันยากไป จะยากไปไหน)

แต่ก็นะคนไม่ได้ส่งเยอะเหมือนกัน เอาว่ะ อยู่ส่วนคนหมู่มาก

เรียนเสร็จก็เลยมาปั่นการบ้านต่อ ผลก็คือเข้าเรียนคาบบ่ายสายตามระเบียบ

(สายอีกแล้ว จะสายไปไหนกันคับทั่น)

เข้าสายก็ไม่ได้เรียนอีกแล้ว แอ้ว แอ้ว...

ไม่ใช่อะไรหรอกนะ แต่คนข้างหลังดันถอดรองเท้าน่ะสิ

แล้วเท้ามันนะขอบอกว่า "เหม็นมาก" ยังกะปลาเน่ามาหลายเดือน

(อย่าถามนะว่าปลาเน่าหลายเดือนกลิ่นยังไง ไม่เคยดมเหมือนกัน

แค่คำเปรียบเทียบน่ะ ถ้าอยากดมก็เชิญเลย 555)

แต่ก็พยายามมากเค่อะ ทนมานานแสนนาน

แล้วก็ต้องยอมแพ้ ขอย้ายที่ด่วนนนน!!!!

โอ๊ยยย... จะเป็นลมตาย หนูอยากตายค่ะ อยากตายเพราะกลิ่นปาติงคนข้างหลัง

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าอยู่ใกล้คนมีกลิ่ง(ไม่พึงประสงค์)

ตาแม๊ว แมว แมว

ตาอันนี้จะออกตาแมวรึเปล่าก็ไม่รู้นะ

แต่ได้แรงบันดาลใจมาจากเซฟิรอธ ใน FFVII

ตัวละครตัวโปรดเลยจริงๆคนนี้ อิอิ

ส่วนนายแบบก็คนเดิมเลย เวสเปอร์นั่นเอง มาในมาดใหม่ ผมดำตาฟ้า

Download

Status : Coming soon

Model : Vesper

วันอังคาร, สิงหาคม 03, 2553

รู้สึกผิด

อ๊าย อ๊าย อ๊ายยยย วันนี้โดนจารย์โปรเจคเรียกพบอ่าสิ
ถามถึงความก้าวหน้าของโปรเจคอ่ะ อยากจะบร้าตายยย
ก็เลยต้องบอกอาจารย์แกไปว่า เขียนโปรแกรมแล้วแต่ไม่ออก....

แต่ความจริง...ผ่าง!!!!

ยังไม่ได้แม้แต่เริมต้นเล้ย T^T

ไม่ได้จะแก้ตัวนะ แต่เพิ่งสอบเสร็จเมื่อวันที่ 1 นี่เอง...

หนูขอโทษนะค่ะ อาจารย์หนูจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว