วันจันทร์, พฤษภาคม 10, 2553

inside my heart

วันนี้ไปฝึกงานเกือบสาย ติ๊ดบัตรตอน 7.27.42 แต่ก็ยังทัน เพราะเข้างาน 7 ครึ่ง แล้วก็นั่งรอเวลาไปอบรมเกือบ2ชม.
แหน่ะ พยายามมากๆเลยที่จะไม่ให้หลับ ก็อย่างที่เห็นว่าเมื่อคืนอัพบล๊อคดึกไปหน่อย (พูดง่ายๆคือไรสาระนั่นล่ะ 555)
อยากลองพิมพ์บางอย่างดูบ้าง...เอาแบบมีสาระหน่อย
เคยมีไหม? ที่รู้สึกอึดอัดเวลาอยู่กับใครสักคน ใครสักคนที่อยู่ด้วยแล้วรู้สึกไม่จริงใจ อืม...บางทีก็ต้องนั่งรับฟังในเรื่อง
บางเรื่องที่เราไม่อยากฟัง บางเรื่องที่ทำให้คนอื่นไม่ดี ทั้งๆที่คนเราเกิดมาต่างกันด้วย บุคลิคที่ต่างกัน ทำไมล่ะ?.......
ใช่ คนเรามีเสรีภาพทางความคิด แต่การวิจารณ์คนอื่นในทางที่ไม่ดีนั้น เราได้ย้อนกลับมามองดูตัวเองบ้างรึยัง.......
เราดีกว่าเขาเหรอ?... เราก็แค่คนคนหนึ่งเหมือนกัน ไม่ได้มีเขางอก ขางอกเพิ่มขึ้นมา หรือมีอะไรที่ดีกว่าเขาจนถึงที่จะไป

วิจารณ์เขาได้... ก็ได้ ถ้าคุณมีสิทธิที่จะคิด วิจารณ์ผู้อื่น ถ้าอย่างงั้นก็จงอย่าโกรธถ้าผู้อื่นจะวิจารณ์คุณบ้าง...........
คุณอาจจะกล่าวหาใครได้ว่าเป็นเด็ก อืม คนทุกคนนั่นล่ะ จะต้องมีบุคลิคที่เป็นเด็กซ่อนอยู่ในตัวเอง ไม่ว่าเรื่องใดก็ตาม....
แล้วเคยย้อนมองดูตัวเองบ้างไหมเนี้ย... มานั่งวิจารณ์คนอื่นเขาแบบนี้ การกระทำแบบนี้มันก็เด็กชัดๆนะ แล้วที่สำคัญคือ
การที่ไม่รู้จักหน้าที่ของตัวเองนี่สิ ไม่เรียกว่าเด็กกว่าเหรอ... คนเราน่ะ จะต้องทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายอย่างเต็มที่สิ
รู้จักหน้าที่ของตนเอง แล้วทำมันโดยต้องอยู่บนพื้นฐานความถูกต้อง และจะต้องไม่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน นี่ล่ะสำคัญที่สุด
ฝากไว้หน่อยล่ะกันว่าการฝึกงานน่ะอย่าคิดนะว่า "ก็เราเป็นแค่เด็กฝึกงาน จะใช้งานอะไรหนักหนา" แต่ให้คิดว่า
"เราเป็นแค่เด็กฝึกงาน ตำแหน่งมันด้อยที่สุดแล้วในองค์กรณ์แล้ว" เราไม่ใช่พนักงานประจำ เขาใช้อะไรมา
เราก็มีหน้าที่ที่จะต้องทำ ทำงานทุกอย่างที่เขาให้ทำโดยที่ไม่ผิดต่อศีลธรรมและจรรยา.... "อย่าเกี่ยงงาน"



This model was made by me long ago. ^^

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น